Ateşin yandığı yerde, kül olurmuş güller
Savrulurmuş rüzgarda, bilinmezmiş dertler
Gönlüm bir harabe, yıkılmış yıllar
bu yurdu kendi elleriyle yıkan ben değil miyim?
Yıldızlar küsmüş, ay yüzünü dönmüş
Bir yiğit aşık Saçları zêre
O havar kanmış bir fenere
Dost eli değil bıçak yarası
Tamara ağlar bu yiğide
Düşman vurur sinsice gece
Kimileri koşardı dağların ardından
Kimileri bakardı gökyüzüne
Kimileri sererdi kelimeleri çiçeklerin üzerine
O sonsuzluğu yaşardı her şeyden uzak
Belki uzardi Kollarım bulutlari yakalamak istesem
Kokum yeterdi belki gelecek baharlara yetişsem
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!