Doğarken ağlıyorlar insanlar
Kimi bedbaht olur kimi bahtiyar
Kiminde ana baba hasreti var
Ağlama yavrum kader diyorlar
Gülmek gerek yüzüne
Neden bilmem senden geçemiyorum
Senle ne yaparım bilemiyorum
Dünyaya rest çekerim inan bana
Bir tek sana resti çekemiyorum
Zehir ekip gittin dünyama sen benim
Hasreti ilmek ilmek dokudun gönlüme
Sayende kırılmış bir kalbim oldu
Sensiz geçen zamanda sığındığım limanda
Umutsuz kara bir gün daha doğdu
Daha şimdiden doldu üzüntüden gözlerim
Sen bu ilden gidersen ne yaparım neylerim
Gel etme yakma beni ateşe atma beni
Sevginden şefkatinden mahrum bırakma beni
Gönlümdeki bahçeye
Seni ektim bitmedin
Şarkımdaki nağmeden
Bir an olsun gitmedin
Seni yazıyorum ben
Bu sevdadan geç diyorlar çok denedim geçilmiyor
Unutursun iç diyorlar gece gündüz içilmiyor
Çekilecek dert deyil bu aşka ilaç bilmiyorlar
Eriyorum günden güne sonum hayır görünmüyor
Gel etme eyleme taş bastırma sineme
Böyle daha güzel
Rüzgara bırak saçlarını tarama
Sen nadide bir çiçeksin
Sende kusur yok arama
Gül yanaklım
Bal dudaklım
Buralar; da bir başıma
Ne yaparım düşün beni
Gittiğin yer neresiyse
Tut kolumdan götür beni.
Bir yel esip toz olmadan
Bu sevdadan yorulmadan
Hayat zindan olmadan
Yok olmadan dön sevgilim
Hatır gönül bilmez ömür
Hasret koydum adımızı
Hüzün sardı şarkımızı
Sen harcadın sevdamızı
Ağlama boşuna ağlama boşuna yar
Pişman olmak neye yarar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!