uyandığım sabahlarımda yoktu kimseler!
yalnızlık denen ürpertiye sarılırdım, her gece.
bir dört duvar, birde eros vardı
yalancı olan evimde,
perde bile yoktu, pencerem de
duvarda bir tuval, birde yaşadığım anılar
kültabağım bile eksikti
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta