Her gündüzün sonunda
Can atılır uykuya
Korkmaz kimse uykudan
Bilinci uzaklaşınca bulunduğu yerden
Bilir düşlerinde yaşayacağını
Doğmadan öncesini hatırlamaz kimse
Merak da etmez
Yaşam sonrasıysa bilinmez
Ya korkulu rüyaysa kaygısıyla
Niçin korkar insan ölmekten
Her gece ölür her sabah dirilirken
Uykudan korkmaz bilir uyanacağını
Bilemez sonrasını korkar ölümden
Bırakırken kendini
Uykunun kollarına
Ayrılırken Dünyadan
Uyuyup uyanmamak korkun yokken
Ömrünün sonunda
Görmek
İşitmek
Koklamak seni
Dokunmak sana
Tatmak
Düşünmek seni
Rüya bu ya Ay'dasın
Bakıyorsun Dünya'ya
Dünya var sadece görünürde
Ülken yok
Yaşadığın kent yok
Sen yoksun
Sen sendesin
Ben bende
Ay Ayda
Dünya Dünyada
Aydan bakan birine
Kişiliğinle özne
Bedeninle nesne
Yaşayışınla olay
Varlığınla kavramsın
İnsanaltı bitkiler hayvanlar var
Yokluk
Öznesiz nesnesiz
Olaysız kavramsız boşluk
Varlık
Özneli nesneli
Sen sendesin
Ben bende
Ay Ayda
Dünya Dünyada
Aydan bakan birine




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!