Görüp anlamazlığınla
Bakıp hissetmezliğinle
Ne cam bıraktın ne çerçeve
Kırılgan kadın kalplerinde
Kulaklarını çırparak
Sanki alkışlayarak
İleriye geriye kaydırarak
Ve de kükreyerek
Seslerini titreterek
Hortumlarını seslendirerek
Durgun durgun dururken
Öfkelenir gökyüzü birden
Aslan kükrentisiyle kükrer
Bulutlar korkudan gözyaşı döker
Babam Orta Asya
Doğma büyüme ezelden ebede
Anam Küçük Asya
Doğma büyüme ezelden ebede
Bir ucunda Dünyanın Orta Asya
Bir ucunda Küçük Asya
Küçük
Küçüğün küçüğü
Küçüğün küçüğünün küçüğü
Nereye dek
Varılamayan ulaşılamayan sonsuz küçüğe dek
Bakma öyle tepeden
Kulumsun kölemsin esirimsin gibisinden
Küçümsek küçümsek
Sen seni okyanus mu sanırsın
Olsan olsan bir damlasısın
Beslenip yaşamak için
Öldürüyorken sebzeleri meyveleri kuzuları
Can havliyle kaçışan kuzuları görüyor
Sebzelerin varsa çığlıklarını işitmiyoruz
Olgunlaşan meyvenin dalından düştüğünü
İyilik adilse iyiliktir
Rab bana hep bana adil değil
Herkese hakkı verilmeli
Hakkı verilmeyen alacaklanır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!