Ta ezelden söylenir, kulaklarımda hala;
“Milletimin başında; oymuş en büyük bela”
Çoluk çocuk katledip, koparmışlar vaveyla,
Terk edesin yurdumu; sana millet fermanı,
Yıkılası evlerin, def ol git be Ermanı!
Hak ve hukuk dinlemez, yiyip yiyip pisledin.
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
