İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Beklemeden gitmişsin,
Son sözünü, yazmadan aynalara ...
Şiirin giriş dizeleri bence bu şekilde yerleşmeli..
İnsanın ayrılık tercihi de olabilir . Keşke bütün ayrılıklar 'ölmeden' olabilse gibi ...
Kutluyorum çalışmanızı , saygıyla ...
Can yakıyor ayrılıklar, unutmaksa hiç o kadar kolay değil, şiirde meydan okunduğu gibi olsa zaten bu güzel şiirler yazılamaz. Kolay unutulamıyor, o hep orada. Güzel, hüzünlü bir veda şiiriydi .
Birol Hepgüler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta