Anlamsız bir boşlukta kalakaldım!
Dönüp varacağım baba ocağımı n’eyleyim artık?
Ardından bakakaldım...
Mekansız ve de yetim!
Sesim kesildi,
Sensiz daha eksiğim şimdi...
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Sevgili şiir dostu,
doğanın kanunu bu...
Biri gelirken biri gider.
Hepimiz gideceğiz. Yani birer can borcumuz var günü saati gelince ödeyeceği.
Ne var ki, erken gidenler geride kalanları üzer...
Aynı acıları çok tattım. Sizi çok iyi anlıyorum...
Selam ve sevgilerimle tam puan...
Nafi Çelik
Konfiçyus, insanlar yollarını kaybettikleriyle bulurlar, der. Yaşam etrafımızdan tanıdık yüzleri sildikçe zamanın, anın değerini daha çok anlıyoruz.'Bakılan her yüze, son kez bakıyor gibi bakmak' ...ve anlamak insanın sonsuz dilemmasını; yaşamak ve ölmek nihayetinde...her gidenin seni eksiltmemesi dileğiyle....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta