Anlamsız bir boşlukta kalakaldım!
Dönüp varacağım baba ocağımı n’eyleyim artık?
Ardından bakakaldım...
Mekansız ve de yetim!
Sesim kesildi,
Sensiz daha eksiğim şimdi...
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Sevgili şiir dostu,
doğanın kanunu bu...
Biri gelirken biri gider.
Hepimiz gideceğiz. Yani birer can borcumuz var günü saati gelince ödeyeceği.
Ne var ki, erken gidenler geride kalanları üzer...
Aynı acıları çok tattım. Sizi çok iyi anlıyorum...
Selam ve sevgilerimle tam puan...
Nafi Çelik
Konfiçyus, insanlar yollarını kaybettikleriyle bulurlar, der. Yaşam etrafımızdan tanıdık yüzleri sildikçe zamanın, anın değerini daha çok anlıyoruz.'Bakılan her yüze, son kez bakıyor gibi bakmak' ...ve anlamak insanın sonsuz dilemmasını; yaşamak ve ölmek nihayetinde...her gidenin seni eksiltmemesi dileğiyle....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta