Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
insan zamana esir,zaman herşeye mahkum..herşey zamanla..öğreniliyor yaşamda.sevgi çiçekleri açmadan yüreklerde öğrenmeyi bilemezdik..içimizde sevgi tohumları olmasa idi korkmazdık ne esaretten nede aşktan..hüsranı bilen kalp dayanamaz ki ..korkar yeniden esir olamaya aşak..ama gönül ferman dinlemez..ki ..üstad..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta