Diyorsun ki bana:
'Sevmeyi beceremiyorsun,
nasıl tutulur el
nasıl sarılınır
nasıl okşanır nasıl
bilmiyorsun'
Doğru!
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




insan zamana esir,zaman herşeye mahkum..herşey zamanla..öğreniliyor yaşamda.sevgi çiçekleri açmadan yüreklerde öğrenmeyi bilemezdik..içimizde sevgi tohumları olmasa idi korkmazdık ne esaretten nede aşktan..hüsranı bilen kalp dayanamaz ki ..korkar yeniden esir olamaya aşak..ama gönül ferman dinlemez..ki ..üstad..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta