Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Hahamlar,papazlar ve imamlar hariç Mi....?
Ben bir köylü çocuğuyum,,,
ütüyü yakın zaman kadar pantlonlarıma sürmezdim.
taraksız saçlarımı ellerimle tarardım.
Şalvar da giymezdim-giymedim.
Üstad,anlayacağınızı bizim ki doğal yaşama biçimiydi.
.........Ah !!!!!!!!!!!!
Rahmetli babam değil ütülü pantlonu,yamasız pantoln giymeden öbür hayata merhaba dedi.
Çünkü öbür hayatta değişik ve ötüsüz pantlonlar varmış.
Sevgiler,saygılar !
İster istemez gülümsedim ve düşündüm, acaba pantolonu ütülülere bir güvensizlik mi var diye! Ama aşk aşktır. Kılık-kıyafet ve kentlilik-taşralılık yürekteki aşkı etkilemez. Acaba ütüsüz pantolonluların aşkı daha safça ve güvenilir mi denmek isteniyor? Güzeldi kutluyorum. Selam ve saygılar. Hüseyin Sığırtmaç
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta