kendilerini özel sanrısına düşüren,
minik çarksız hanfendileri
yalnızlığınızın panik halleriydi.
ısıttı mı tenleri?
buza kesmiş yüreğinizi,
güneş görmemiş ellerinizi,
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bir hakaret mi algılıyorum?
Okunacak kısmı az da olsa düşünülecek tarafı oldukça çok olan bir şiir severek okudum. Duyumsamalarınızın sürekli olması dileğiyle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta