yurtsuz geçen vakitleri yalnızlığımın
vuranım hoyratlığına zamanın
dağlar geçen aklımdan, uzayan yollar
ömrün yok pusulası
düşlerden
anlayabilirsen beni
unutmadım nasıl bakardın
yaprak yeşili akardın gözlerimin dibine
köprüden atlar gibi gözü önünde herkesin
suskun yakarışımdın sen benim.
soluksuz ve yankısız yanımla
gün olur
bilmem ne kalır geriye benden ?
göçmen bir yıldızın kalbinde anar mıyım seni ?
bana değen bakışını
özler miyim gün dönerken geceye ?
sarılıp duruyorum durmadan
sesinin güzelliğine, sesin
yağmurlardan sonra açan güneşe benzer
bütün dünyayı sımsıkı kucaklayan.
en dalgın zamanlarımın unutamadığı
sen bana bakma aldanıp
tutmaz bende zamanı aşkların
utancın büyüğünü astım duvara
gelen geçen hayret ederek bakıyor
kalbime sızmış efkarı yedi cihanın
düşman değilsin
ve dost gözükmeyen gözüme
haber vermeden girensin can evime !
ey rüzgar !
yaram senden...
güllerin kalbinden gelen
gözlerimizin hüznüyle yaşarken durağan akşamında
günler gören, gönüller
toprağında görkemli gülüşlerimizin
huzur içinde
bu hesapsız göğün
bu yağmurun
kaynaşıp duran yıldız sürüsünün
yağardı gecesinden
dizelerime
ağırdan almayı
her şeyi, sonra kendini
paslanan kapıları çıkarken aniden meydana
eskiyen bir zamanın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!