Aşkımı nasıl anlatacağımı sordum
Sevdiğini biliyor dedi falcılar
Gönlünde başkası olduğu için
Seni sevmiyor dedi falcılar
Uğruda ölürüm diye yeminler ettim
Söndü ışıklar
Kesildi bağlantı
Koptu ipler
Ateşe yürüyorum
Kurudu verdiğin zeytin dalı
Gençken
Dünyayı sınısız sanıyor insan
Sonra Macellan oluyor
Batıya durmadan batıya
Batıya gidiyor
Yine yazdan kalma bir Eylül sabahı
Titrek ayakları güleç yüzleriyle
Annelerinin elini sımsıkı tutmuş
Okul yolunu ilk kez giden
Çocukları görüyorum
Haydi çocuklar selametle!
Burada ben seni deliler gibi özlüyorum
Sende beni hiç özlüyor musun?
Her gün geleceğim yollara bakarak
Benim dönmemi bekliyor musun?
Seninde gecelerin bitmek bilmiyor mu?
Yaşadıklarımla,
Hayallerimin
arasındaki makasda
Raydan çıkan trenin
kalemi kırılmış
Celladıyım şimdi.
Bitmiş aşklar ertesinde
Yüreğim bir yangın yeri
Krallığı kül olmuş
Bir arslan kadar öfkeli
Yuvasız kalmış bir ceylan
kadar çaresizim şimdi
Acılarımı acılarla eskittim
Sensizliğin bilmem kaçıncı yıl dönümü
Yine seni düşünerek geçiriyorum
Diyarbakır daki son günümü
Yarınlardan ümitsiz
Neden almadın verdiğim hediyeyi
Senin bu yaptığın insanlığa sığmaz
Aşktan da üstün bir duygu bu
Bana bu yaptığın ayıp olmadı mı biraz
Şu sevdam bir deli sanma uslanır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!