Dünyaya gelenler bir gün gidecek
Kimi hayır, kimi şerle bitecek
Her can ektiğini bir gün biçecek
Zaman bir nefestir, bil dedi dede
Hakikat yoluna gönül bağlayan
Aşkın ateşiyle pişip çağlayan
Haddini bilerek özün dağlayan
Menzili Hak yolda, bul dedi dede
Bitmeyen emeller nefsin tuzağı
Dünya bir han ise, ömür azığı
İman ışığıyla aydınlat sağı
Hırsın ateşinden, yıl dedi dede
Giden geri dönmez, zaman bir oktur
Bugün var olanın, yarını yoktur
Şu fani dünyada dertliler çoktur
Gençliğin kadrini, bil dedi dede
Sağlıktır insanın asıl sarayı
Sevgiyle sararlar gönül yarayı
Açma aradaki kara parayı
Sevda pınarında, yun dedi dede
Nefsinin atını gemle durdur da
Kibiri, gururu yere vurdur da
Özünü bir kâmil dâr'a durdur da
Pişmeden yanılmaz, yan dedi dede
Cahilin sözüyle yola çıkılmaz
Kâmilin bendinden kolay yıkılmaz
Hakikat nuruna doymak bakılmaz
Bir kâmil mürşide, sor dedi dede
Emekle yoğrulan lokma helaldir
Merdin kapısında durmak kemaldir
Alın teri dökmek nurlu cemaldir
Namert sofrasından, dur dedi dede
Ağalık dediğin veren eldedir
Gerçek kerametler tatlı dildedir
Gönül kırmayanlar nurlu yoldadır
Nefsini yeneni, sev dedi dede
Rızalık yolunda rızkın artarmış
Şükreden insanın yükü kalkarmış
Helal kazananlar nura bakarmış
Azı çok eyleyen, sır dedi dede
Şah İbrahim Ocağı bizim yolumuz
Nazar eyler Hakka, bağlı kolumuz
Kalemsiz \ Şair söyler halimiz
Ocağın nuruyla, yan dedi dede
Kayıt Tarihi : 5.2.2026 19:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!