30.06.2000 / İstanbul-Ankara-Bursa-Kahramanmaraş
Temrenim titrek
Attığım oklar yaydan bihaber
Tüylerim diken
Ensemde soğuk nefesi bilinmezliğin
Gökyüzü safran
Aldığım nefes bile kaçıyor elimden
Yeryüzü katran
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta