Sönmüş tüm ışıkları koskoca şehrin,
Aydınlığı vurmakta sulara gök yüzü fenerinin.
Çektim ardına dek tüm pencerelerimin perdelerini,
Toplamaktayım, mum ışığında bir, bir düşüncelerimi.
Kimi kör, kimi topal, kimi yamyam misali,
Yorgun düşüncelerin bu olsa gerçek hali.
Kolumda zincir varken, boynuma tasma takar,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta