Sönmüş tüm ışıkları koskoca şehrin,
Aydınlığı vurmakta sulara gök yüzü fenerinin.
Çektim ardına dek tüm pencerelerimin perdelerini,
Toplamaktayım, mum ışığında bir, bir düşüncelerimi.
Kimi kör, kimi topal, kimi yamyam misali,
Yorgun düşüncelerin bu olsa gerçek hali.
Kolumda zincir varken, boynuma tasma takar,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta