ben hüznü erittim sen doğmadan
kederleri yok ettim yalnızlığımın tavanarasından
bir kuş kadar yürekli ve özgür oldum
kurtuldum elemlerin korkunç yarasından
doğdun ve hüznümü geri verdin
ben ağlamayı erittim sen doğmadan
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta