Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yine güzel..
TEBRİKLER
Perihan Kalender
Üstat Necip Fazıl'ın şiirlerinin hepsini bilmeseydim bu şiiri O yazmıştır diye düşünürdüm...
Bu şiir sanat eseridir...
Can-ı gönülden tebrikler...
UYAKLARI, İÇERİĞİ RİTM VE TINISIYLA USTACA İŞLENMİŞ BİR ŞİİR. KUTLARIM
Ben de cok begendim bu siiri.
Anladim özünü, sairin yürekten sevgisini.
Kutlarim.
Poyraz esince dönmüs yönünü lodos'a.. Günes vurunca dönmüs yönünü mehtab'a.. Mehtap dokununca denize, gündüz cekilmis, gecede yayilmis siir. Kaos'un icinde düzen kurmus siir. Anlamasi ve anlasilmasi cok güc olan siirlerden birisi. Sairin halet-i ruhiyesini tüm acikligi ile disa vurmus.. Ben anladim dost.. kopukluk gibi gorunen yerleri aslinda bir seyleri bagliyor birbirine. Bagi gizeminde bir siir... sivri sinek saz dedirten bir siir. Kutluyorum bu mekemmel ve oldukca cok basarili siirnizden dolayi.
:) sayın Velıoglu,
ılk yazdıklarınıza benzemıyor yazdıklarınız...
bır karmasa var ve bır kopukluk... sankı gıdıyor ve gerı gelıyorsunuz, bırıyle konusurken bır baskasına bır baskası ıle konusurken kendınızle dertlesır gıbısınız..kendınıze donmekle acılmak arasında bıryerlerde bır yel esıyor sabıtleyınız....
sevgıyle kalınız daıma,
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta