Yorulmuşluğunu okuyorum kurumuş dallarında,
Devrini tamamladığını anlamış, dallarına konmuyor kargalar da,
Çocuklar oynuyordu dibinde hatırlıyor musun geçen haziranda,
Üzülme! Seni her zaman seveceğim erik ağacım.
Altı yaşımda seninle arkadaş olmuş, gölgenle konuşmuştum,
Unutmadım! Bostanımıza zarara veren alamergeyi de dallarından kovmuştum.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta