Akasyanın tepesine yuva yapmıştı
Taşı taşı yorulmadan,
Sırtüstü seyrederken biz, uyukladık...
Akasya güzel akasya!
Neden söylemedin?
"Burası kızıl göğüslü üveyiğe yuva"
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bizde bir tekerleme vardı,
Ninemden duyardım,
Şimdi "tam olarak" yazabilir miyim, emin değilim...
Ama tema,
Neredeyse "uyar", üveyik'in yaşadığına... Derdi ki ninem; "Babamın ölmesi anama yaradı, anam köy köy koca aradı..."
"Erik kurusu da" öyle işte,
Akasya talan olunca gün doğmuş sanki, ona...
İlginçti yine,
Tebrikler Gülşah Hanım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta