Yok mu ?
Bir papatya mevsimi
Saçlarından akarken
Bahar yağmurunun damlaları ,
Her yağmur sen ol yüreğime
Sevginle yıka ruhumu.
Umut sensin
Yarın sensin
Sevda sensin
Aşk sensin
Mutluluk sensin
Solyanım sensin
Her sonbahar
Bende hüzündür
Bitip tükenmişliğimdir
Neler mi hatırlatacak ?
Tükenmiş bir ömrü
Bir hiç uğruna
Bu son kadehimi
Sana kaldırıyorum sevgili ...!
Mutluluğuna
Sağlığına
Güzelliğine
Kaldırıyorum son kadehimi.
Bana git deme
Son bakışmamız deme .
Hadi öl de !
Öleyim.
Ama unut deme
İnandığım bir sevgi var
Deniz gözlü sevdam
Yine depremler oluyor içimde
Durmadan yıkılıyor bir yanım
Bütün sokaklarım ıssız- sensiz
Nefesim ürkek bir ceylan
Gecelerim kâbus, ölüm sarmış her yanımı
Yenildim
Bu hayatın acımasız sevdasına
Ezberledim sevdiğin çiçekleri
Sevdiğin her şeyi ezberledim
Öleceksem
Adam gibi ölmeliyim
Hayat dediğin; sevgidir
Kusurlarını gizler sevdiğinin.
Sev,
Güzelce sev.
Neyin imtihanıydı yaşadığın
Niye bu kadar sorgu sual ?
Yetmez mi bu sorgular
Bırak yeter bu kadar sorgu !
Asırlık yara gibi
Yokluğun akıyor gözlerimde




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!