Erhan Tığlı Şiirleri - Şair Erhan Tığlı

Sevmek gül dikmektir
sevdiğinin bahçesine
kendi bahçesine dikercesine özene bezene
atmaktır kini nefreti çöpe
gülün dikeninden yakınmamaktır
Ve yaşamaktır sevdiğinin adresinde

YENİ YIL DİLEĞİ

Yeni yılda hep mutluluk ezgileri çal
İçtiğin şerbet olsun, yediğin bal
Mutluluk yağmuru yağdığında
Şemsiyesiz kal!

SenSiz

Annesi babası gezmeye gitmiş
Gece evde tek başına kalmış
Bir çocuğum sensiz...
Şimşekler çakıyor benliğimde

Güzelliği görmeyen
dostluk nedir bilmeyen
aşk bağında gezmeyen
bir gül bile dikmeyen
yaşayan bir ölüdür
Gül gülüşlü sevgili

evlerin gözüdür pencere
o aydınlıksa güler yüzler
hele bir de kaynıyorsa
mutfakta tencere
buram buram tüter sevgi
yayılır gözlerden gönüllere.

SAVAŞ ÇOCUĞU

Savaş okulunda
Kin ve nefret okuttular bana
Uçamadı barış güvercinim
Kanadı bulandı kana

AŞK NEREDE?

Aşk sevenlerin kalbinde
Bülbülün gülünde
Şairin şiirinde
Çapkınların ise

Hüzün ordusuyla geliyor
çile topu tüfeğiyle
dertler kuşatıyor kalemi
karanlık yüzlü adamlar
kuduz köpek gibi bakıyorlar
şiirimin gözlerine

GECEYİ İÇMEK

Dertler sıyrıldı kınından
İçimdeki gök ekini biçti
Duygular dev oldu
Düşünce cüce

Seni o kadar severiz ki
balık kardeş
ya akvaryuma hapsederiz
ya da avlar yeriz...
Kusura bakma
insanız biz...