Erhan Tığlı 2 Şiirleri - Şair Erhan Tığlı 2

Yaş ne kadar ilerlerse
dostluklar da o kadar geriler
saçına yağan karlarla
gönlünde fırtınalar kopar
oysa çoktan kar yağmıştır

Sazlar çalınırken Çamlıca’nın bahçelerinde
Ben peynir ekmeğe talim ediyordum
Bekâr evimde...
İşte bu yüzden Heybeli’de mehtaba çıkamadım

Korursun beni sıcaktan soğuktan
kurtarırsın yalnızlıktan, karanlıktan
ne kadar kötü davransam da
kızmazsın bana hiç bir zaman
Çok seviyorum seni pek çok
benim sevgili YATAĞIM!

YAZI VE ŞİİR NASIL OLMALI
Kısa ve öz olmalı
gerçekleri göremeyenlere göz
derdini anlatamayanlara söz olmalı
Sevgi ve dostluğu çoğaltmalı
düşünce ve duyguda köz olmalı

AŞK: YAZ KIŞ AÇAN ÇİÇEK
Aşktır en güzel büyü en güzel gerçek
Yaşa bu öyküyü
Kaldır üstündeki yalancı örtüyü
Sev de büyü...
***

Ağaçlar kesildi, doğanın canına okundu
Dağ taş, dere tepe, ova bayır sitelerle doldu
En güzel yerleri para babaları kaptı
Her tarafa otel motel pansiyon yaptı
Turistlerle turistik gençler barlarda eğleniyorlar

Bazı insanların yediklerinin üçte biri kendilerine, üçte ikisi de doktorlara yarar...Yemek deyince bir zamanlar yazdığım şu dörtlük aklıma geldi:
İpe un serilir mi
ağlayana gülünür mü
içinde gözyaşı varsa
O YEMEK yenilir mi?

GÖKTE ARARKEN YERDE BULDUĞUMA
Beni görünce niye yere bakıyorsun?
Yere bakan yürek yakan takımından mısın?
Dost başa, düşman ayağa bakarmış...
Yoksa düşman mısın bana?
İyi ama ne kötülük ettim sana...

UMUTLAR YEŞERİNCE
allı güllü giysilerle
kızlar çiçek oluyor
çiçekler kız...
güzelliğin gökyüzünde
taht kuran ayla yıldız

YİĞİTLER NEREDE?
Yokuşlarda şahin gibi uçan
Düz ovada keklik gibi seken
Ve de zalimlere dünyayı dar eden
O eski yiğitler nerede?
İzlerine rastlanmıyor hiçbir yörede...