Erhan Tığlı 2 Şiirleri - Şair Erhan Tığlı 2

Haftanın yorgunluğunu üzerinde taşıyan baba, pazar sabahı gazeteleri önüne almış, akşama kadar oturup dinlenmenin keyfini çıkarmaya hazırlanırken küçük oğlu yanına gelmiş:
- Baba, söz vermiştin, demiş, hani beni pazar sabahı parka götürecektin...
Adam ne diyeceğini şaşırmış. Tam o anda gözüne bir gazetenin verdiği dünya haritası ilişmiş...
Haritayı küçük parçalara ayırıp oğluna uzatmış:
- Bu haritayı birleştirebilirsen seni parka götürürüm, demiş.
İçinden de “Oh çok iyi ettim, coğrafya profesörü bile toplayamaz bunu” diye söylenmiş...

Gelin de bakın şu dünyanın haline
kargalar dadanmış bülbülümüzün gülüne
dostluğun zincir vurulurken ayağına
kin ve nefret gezip dolaşıyor salına salına
aşk kurban ediliyor dünya malına

DÜŞTÜK
Vicdan pavyona düştü
Erdem bencillik kuyusuna...
İpliği pazara çıktı dostluğun
Sevgi yoğun bakımda
Haraç mezat satılıyor mutluluk

DÜŞÜN
Düşün...
Yakasına çiçek taksın gülüşün
Düşün...
Anlam kazansın görüşün
Düşün...

Düşün...

DÜŞÜN...Yakasına çiçek taksın gülüşün/Düşün... Anlam kazansın görüşün/Düşün... Doğruya iyiye güzele yönelmek olsun hayalin düşün/Düşün...İnsanlıkla örtüşsün özün/Düşün... İşe yarasın yaşayışın, ölüşün/Düşünmüyorsa bir kişi/,iş işten geçtikten sonra kara kara değil/işe başlamadan ak ak/İnsanlıktan düşün!

Hiçbir şeyden sorumluluk duymadan
Rahat yatağında yan gelip yatanın
Hırsızlığa, yolsuzluğa göz yumanın
Doğaya, doğal güzelliklere kıyanlara
Hiç ses çıkarmayıp engel olmayanın

DÜZLEŞEN YOKUŞ
sevgi ve dostluktur gönlümüzü şenlendiren muhabbet kuşu hem şirindir hem de ölçüsü uyağıdır şiirimizin odur mutluluğa uzaanan yokuşu düzleştiren duygularımızı düşüncelerimizi çiçekli bahçeye dönüştüren

Hayatta telafisi olamayan dört şey,
1-Söylenen söz
2-Kaçırılan fırsat
3-Atılan ok
4-Geçmiş zaman
Hayatta kaybedilmemesi gereken üç şey,

EĞER...
Gece uçar yarasa
Her canlıyı severiz
Eğer işe yarasa
Gerçeği herkes görür
Canla başla arasa

ELLERİMİZ VE İZLENİMLERİMİZ
Elinle övün; başkalarına bağlama bel, yoksa başın eğik durur, gözyaşların olur sel.
Çeker çıkarır bizi yalnızlık, çaresizlik kuyusundan dost bir el.
Ellerin git değil; gel demeye alışsın; almak için değil; vermek için yarışsın.
Ne kadar çok işler ve de işe yararsa elin; o kadar gür çıkar sesin.
Ne kadar güzel olursa olsun ellerin; sunmuyorsa güzelliğini diğer ellere, gül dikmiyorsa gönül bahçesine; yoktur hiçbir değerin.