Ölürken bile Allah'a yalvarmak,
Kalanların sağlığını dilemek,
Ağrıyı kalbinde dindirmek,
Belki bizide affettirecek...
Yaşamım gözlerimde dizlerim titreyerek,
Sonu bilinmeyen dik bir yokuşta,
Yürüyorum sebebsiz giden adımlarımla.
Nedenlerini sebepleriyle yoğurarak,
Tek başıma yapayalnız anımsayarak.
Hayatı defter misali yaprak yaprak
Kalbinde hala saklıyormusun sevgini,
Yitirdiğimiz kaybolan benliğimizi.
Kaybolup giden büyüsünü taşıyormusun,
Ak sandığımız o kara yazımızı.
Aklından geçen bin düşünce,
Tebessüm etmedin doğrularıma,
Sakın ağlama şimdi yalanlarıma,
Ben ağlarken gülüşüne alıştım,
Varlığınla yokluğuna alışamadım...
Düşerken ellerimi boşluğa bıraktın,
Bu bana son dokunuşun
Artık dokunduğun yerler acımayacak
Bu bana son dokunuşun
Buda diğerleri gibi ama acıtmıyor
Ellerimi bırak artık
Bu gece söylediklerimi unut arkadaş,
Hayatta bazı acı gerçekler vardır alışmalıyız.
Artık dönüşü yok bu benim kaderim,
Doğru veya yanlış, alın yazımmış bu benim...
Erken verilmiş, bir karar gibi gelir,
Parlak sokak lambaları ve gözlerimi alır durur,
Ancak gözlerinin hayali bu kadar güzel olur,
Şehre tepeden bakmak bu kadarmı güzel olur,
Şu koskoca Elazığ ve yanlızlık kanımı dondurur.
Harputtan esen rüzgara karşı durur,
Mevsim kış, yollarım buz gibi,
Konuşanın ağzı yok, var hep dili.
Aklım karışık darmadağın şimdi,
Başım ağrır durur, dolmuş kazan gibi.
Bir çocuk gibisin, temiz ve deli,
Ellerine dokunmak mı kalbine yanarım
Gözlerine bakmakmı imkansız ağlarım
Korkularım senden değil benim kara bahtım
Alın yazım değilsen sonra kafama sıkarım
Aşk kolay anlatılmaz tarihteki hatalarım
Yanlızlık, kanımı donduran yanlızlık,
Hasretle, hasretle geçer oldu yanlızlık.
Geçmişi belli, geleceği belirsiz yanlızlık,
Nereye dönsem ısıtmaz, soğutur beni yanlızlık.
Kahreden değildir beni, kahpeyi seçen yanlızlık,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!