Erhan Gündere Şiirleri - Şair Erhan Gündere

Benim adım Erhan gündere
Dağ, taş, deniz, dere
Hiç birşey vazgeçtiremez beni
Ulaşmak istediğim hedeflere.

Gün gelsin devran dönsün

"B"ir sonbahar sabahı
"E"linde beyaz bir gül
"Y"ağmur altında üşür
"A"şk ile yanmış gönül
"Z"aman gelir geçer güller kuruyup ölür.
Sen hiç ölme beyaz gül, hep böyle güzel gül.

Beni bana bırakma
ben hep günah işlerim
Beni bana bırakma
günah dolu düşlerim.

Beni bana bırakırsan

gözlerimden fışkırıp yanağımdan süzülerek, dudaklarımın arasında ekşi bir tat bıraktıktan sonra. sakallarımın arasında parçalanıp, sonra tekrar çenemde buluşan. yere düşmeye meyilli.
bir damla gözyaşı misali.
sende'mi düşecektin böyle gözlerimden yerlere ey sevgili..! yazık çok yazık, halbuki "o" gözyaşları bile senin için düşmüştü yerlere. sen'de beni böyle delirtip güldürdün ya ellere. yazıklar olsun seni gelin diye alıp namuslu diye geçinen £LLER'e..!

Ülkem içinde başladı harbe
Kimisi savaş diyor kimisi darbe
Bu acıklı bir durum dokunur kalbe
Anaların yüreğinde yangın var be

Dostlar seni unutmadı
Sensin aşkın tuzu tadı
Gözlerimiz dolup taşar
Anılınca Veysel adı.

Hem aşkı hem hayatı

Solcular vardı eskiden
Haksızlığa direnen
Solcular vardı eskiden
Halkı için can veren.

Yılmaz güney vardı be

Haykırıyorum ığdırdan
DİYARBAKIR~KAN~DUMAN...savaşa dur deyin lan

Gözü yaşlı anneler
Ve kesik yarım yürekler
yetim kalmış bebekler

GÜNAHKARİNSAN

cehenneme meyilliydin
kuruldu tahtın.

simsiyah bir duman gibi

duydunmu anne şehid oldu evladın
duydunmu sevgili şehid oldu sevdalın
hissetinmi baba vurdular beni
belki hissetmişsindir yanmıştır canın.

hesabı sorulsun katledilen canların