Erguvanlar Şiiri - Dağlar Özügüç

Baharı unuttuk erguvan dallarında
Günü uyuttuk hasretin kucağında
Peki benim gençliğime yazık olmadı mı?
Karanlığı kendime sığınak bildim diye
Beni acımasızca karanlıkla sınamadılar mı?
Sessizce geçip gittik
En derin siyahı kuşanarak.
Tozlu raftaki hatıraları da aldık gidiyoruz,
İçimizde yarım sevdalar bırakarak.
Deniz hıncını aldı
Dalgalarını sahile vurarak.
Gülüşlerimiz rüzgârda savruldu,
Resimler soldu eski duvarlarda.
Bir bahar daha geldi erguvanlarla…
Yazık ki
O baharın içinde biz olamadık.