Nevbete alışkın değil ruhum
Karanlıklar içinde aydınlık huzuruna erdim o gece
Biteviye arar dururum gayrı
Bir hazırlık içinde ya erguvanlar
Yeni bir devir açarlar incecik dallarıyla
Akşamın serin karanlığında
Kokusunu yalnız ellerinden tanırım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta