Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
peki ya hanımelleri
o güzel kokularını
acaba mızraklı ilmihallere mi borçlular
harika bir düşünce ve güzel bir şiir.tebrikler ve selamlar.
Mültekâ'yı da unutmamak lazım.
Daha kapsamlıdır.
İlhamınız bol olsun.
Tebriklerimle
Erguvanların rengi demek burdan geliyormuş,hiç bilmiyordum..Benim açımdan öğretici bir şiir olmuş,genelde şiirlerinizde böyle ilginç hikayeler kullanmanız şiirinize ayrı bir renk katıyor.
'peki ya hanımelleri
o güzel kokularını
acaba mızraklı ilmihallere mi borçlular 'Ayrıca bu dizelerle sonlandırmanız güzel olmuş,tebrik ederim.
............ Erguvanlar,yahuda'nın kanından aldılarsa renklerini;
cennete giden yol hanımeli kokmalı...:))
sonrası...gücüm yetmiyor bu filmi anlatmaya...
Sevgilerimle kutlarım.
çok fikir yürütüyosun şu son bikaç şiirdir.ama beni etkilemedi abi.
güzel dizeleriniz için kutlarım
sevgiyle
İyi ki asmış diyesi geliyor insanın:))gerçekten anlamlı mısralar...kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta