Eğilip bir tabloya bakar gibi
Rüzgarla çağrılan bedenimi,
Gece kadar ağır yüküyle
Uzanıp o bahçeye sürükleniyorum.
Vals yapan renklerin arasından
Nasılda mutluydum pembe kokulu erguvanlardan..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'' Dua ''gibi olmuş .
İçimden ''amin'' diyesim geldi nedense ?..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta