Seni sevmek bu denli mi kötülenir oldu,
Karşında selama duran o insanlar şimdi işkencelerde,
Senin gözlerini değil sözlerini anlatabilen,
Nutukta bahsedilen tehlikeleri görebilen bu insanlar,
Şimdi o karanlık hücrelerdeler.
...
Oyun sahnesi kuruldu,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta