Erenler - I Şiiri - Hilmi Eren

Erenler bağına uğradı yolum,
Gönlüm huzur buldu, değişti halim.
Yitirdim benliğim, tutuldu dilim,
Ölümden öteye yol yok dediler.

Dünya fani, meyil verme boşuna,
Gelecek muhakkak ölüm başına,
Baykuşlar konacak hece taşına,
Kabirden öteye sal yok dediler.

İyi dinle Muhammed’in (SAV) sözünü,
Ona bağla benlik ile özünü,
Dikkat et söndürme iman közünü,
Tutunacak başka dal yok dediler.

Erenler bağının açmış gülleri,
Hakk! der, başka kelam bilmez dilleri,
Gül eker, gül toplar, gülden elleri,
Koklanacak başka Gül yok dediler.

Yolculuk var, acep ne zaman, ne gün?
Kimine ızdırap, kimine düğün…
Elbet duyulacak bir gün öldüğün,
Bu sırrı bilen bir kul yok dediler.

Erenler gönlüme bir huzur verdi,
Ruhumu ilahî muhabbet sardı,
Sanki cennetten bir esinti vardı,
Bundan daha tatlı bal yok dediler.

Onlar sükût etti, ben hep dinledim,
Kelamsız söylenen sözü anladım,
Eren miydi neydi, unuttum adım,
Onu anlatacak dil yok dediler.