Erenler Şiiri - Sadık Kocabaş

Arzu hâlimi kime şikayet edeyim?
Hangi yola girsem şaştım erenler.
Sevda mı desem gönül bağımı,
Çırpındıkça dibe kaçtım erenler.

Başımı alıp yad ellere gideyim diyom,
Yad elde yarsız ben neyleyim diyom,
Sürüde kendi kendimi güdeyim diyom,
Kendi kendimde kaybolup yittim erenler.

Elimde sermaye tek canım kaldı,
Onu da muhannet nazlı yar aldı.
Gözümü karanlık bulutlar sardı,
Uçurumun kenarına vardım erenler.

Sorular zihnimde cevap bulamaz,
Ondan başkası bana çare olamaz.
Taş etti yüreğimi artık kimse kıramaz,
Rüzgâr tozlarımı çoktan aldı erenler.

Sabır sabır diye diye bir ömür bekledim,
Bin sitemi bin bir ahvalime ekledim.
Gönül tarlasına çürük tohum ekmedim,
Avare gönlümü avuttum bilin erenler.

Kayalara taşlara resmini çizdim,
İnci tanelerimi boynuma dizdim.
Kalemsiz Şair dudağında ne kadar gezdim,
Aldığım nefesten, canımdan bezdim erenler.