yazlar cennetindeyim!
sana buradan sesleniyorum sevgilim.
burada çok dostum yok,
biliyor musun?
sadece deniz yıldızları ve analarıyla
oturuyoruz öylece sahilde,
yola çıkıyordum, uzun bir yola...
ama kaybettim sanki rotamı.
şimdi önüm uçurum,
gözlerim düğüm, göremiyorum!
karanlık bi ışık var.
görebildiğim tek şey,
ben bilirim diye avunurdum, sevgili.
oysa ben de bilmiyormuşum.
ben hissediyorum diye bilirdim, efuli
bilakis ben de hissetmiyormuşum.
dolambaçlı sevgi kelamlarından
çaresiz göz yumaklarından
bana biraz su,
azcık ekmek ve
sürekli saçmalayacak;
Allah, din, mit
insan ve hayat
kavramları üzerine
ah o karlı dağlar yok mu?
o soğuk insanları,
sıcak gelenekleri?
o yağmuru yok mu karadenizin?
hırçın, inatçı yağmurları?
oksijenle kafa bulduğun güzelliği yok mu?
koca bir acun aslında,
birisi sol, öteki sağ
mesafe karış
bir omuzdan, diğer omuza
derinlik sığ
bir koldan, diğer kola
divanıma mühür basmaktan ırak olan,
doğum gibi zat-ı şahane bi dilber tanımışam gayrı...
ben ki sayesinde düşmüşem bilmediğim feleğin kurak meşkine;
o ki, aydan bile uzaktı bana sanki.
sözcükler var...
kerim olmak için bolca duaya ihtiyaç.
ben ki desteği muhtaç bir kul,
o ki bana namuhtaç.
bugün yine kafesimdeydim
fahişe yürekli dostlarımdan,
suni versiyonlu aşklardan,
iflasa sürüklenen zihinlerden,
ve...
ve diğer aptalca şeylerden çok,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!