Sensizlikte yok olan benliğimi yaşarken,
Gülen şen gözlerini soldurmak istemedim.
Boğazıma kitlenen o binlerce sızıyı,
Karşında yutkunarak ben gizlemek istedim.
Aşkının ateşiyle bilinci kaybetmişken,
Sana giden yollarda adım-ı unutmuşken,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta