Elli yedisinde nefes kestirdi
Derdi akciğerinden bildi Muhittin
Doktorlar çareden ümit estirdi
Derdinden gül gibi soldu Muhittin
Yiğitler yiğidi baktım sal gibi
MUTLULUK VERMEDİ GİTTİ
Çileli dünya’da beklerim ölüm
Yalvardım mevlaya vermedi gitti
Duası tutmayan çaresiz kulum
Gönlüm muradına ermedi gitti
NE GEREK VARDI
Bahanen nedir ki bu ayrılığa
Düşman güldürtmene ne gerek vardı
Yıllarca direndik onca zorluğa
Çare buldurtmana ne gerek vardı
NEŞET ERTAŞ IM
Bozlağın bülbülü hasta yatıyor
Bitmiş ciğerleri ecel yetiyor
İzmir de dostları nöbet tutuyor
Acımız dağ deler Neşet Ertaş ım
OLMAK İSTİYORUM
Şu karşıdaki
Yemyeşil dağların ardında
Yapayalnız, özgürce
Olmak istiyorum.
OLMUYOR OLMUYOR
Anladım dünyada yaşamak rüya
Yine de tadına doymak olmuyor
Olanlar anında yazılır suya
Alıp da bir yere koymak olmuyor
OLUNCA MÜPTELASI
Bir ömür alkole kıymet verince
Kertti kellesini tebdili şaştı
Şişenin dibini bitmiş görünce
Bomboş hayallerin peşinden koştu
OY GELİN
Kalem kaşlarınla ceylansı gözler
Çizilsin sineme kalsın oy gelin
Çektiğim sevdaya yetmiyor sözler
Gönlümde şakrayan dilsin oy gelin
ABDALA SORUN O ZAMAN
Bağlama besteye uyum vermezse
Bir yerde kusuru görün o zaman
Gönülden gönüle çalıp demezse
Abdal kapısına varın o zaman
Leyleğin kanadı taşımaz bizi
Ebe yardımını görmedin anam
Doğumda zahmetin içinde sızı
Kağnın adını vermedin anam
Emer iki çocuk doymaz sütünden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!