Acımasız sahibinin yanında duruyordu köle,
Satılığa çıkacaktı yeniden.
Hayat onun için mealsiz böyle,
Fakat ne gelirdi elinden!
Başını öne eğmiş,yüzü kızarmış,
Her insan gibi o da gururlu.
Yıllardır köle olmanın acısını tatmış,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




"Fakat yüzünde sıcacık bir tebessüm,
Ben de bir gün gülerim düşüncesiyle,
...sonra gözlerinden iki damla yaş akıyor,
Kim bilir? Belki onu daha acı yarınlar bekliyor."
Şiire yansıyan ERDEM kavramının kaynağı Soyçopur hanımefendiye tebrik ve saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta