Sen mi terk ettin dünyamı seni
İlk baharda çiçek soldu bilesin
Yüreklerde hiç dinmeyen sızın var
Ağustos'ta sular dondu bilesin
Utandı insanlık seni görünce
Sen mi terk ettin dünya mı seni
İlk baharda çiçek soldu bilesin
Yüreklerde hiç dinmeyen sızın var
Ağustos'ta sular dondu bilesin
_____________________
Utandı insanlık seni görünce
Nasıl anlatayım sevdiğim seni
Udumbara çiçeği gibi nazlısın gülüm
Ruhun ürkek bir ceylan misali
Alaca karanlıkta yıldız gibisin
Bakışların sanki bir alev topu
Yüreğimi yaktın haberin varmı
Sen üzerine çiy düşmüş narin gonca gül
ben çöle dönmüşüm haberin varmı
Olsaydım
Kadehinde şarap, çayında dem
Dağlarında rüzgâr olsaydım.
Esseydim deli gibi,
Savursaydım saçlarını
Gecenin koynunda bir ateş gibi
Sen bir içim su ben kıraç toprak,
Yeşermek için muhtaçım sana.
Sen parlayan güneş ben tarlada başak,
Tane vermek için muhtacım sana.
Sen bir meleksin bense bir fani,
Ölebilmek için muhtacım sana.
Sen gittin gideli ıssız bir vadi sessizliği var yüreğimde
Ruhumda uçuşan kelebekler bile uçmaz oldular
Gülmeyi unuttu gözlerim
Kuş uçmaz kervan geçmez
Bir mezraya döndü yüreğim,
zemheri ayında kar yağmaz oldu
Saçların sarıdır gözlerin ela
Kalbimde açtın derin bir yara
Sana sevdalanmış bu bahtı kara
gözümü gözünden alamıyorum
O güzel gülüşün kalbimde sızı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!