Erdem Gümüş 2 Şiirleri - Şair Erdem Gümüş 2

İNSAN GÖNÜLDÜR GÖNÜL

İnsan Gönüldür Gönül
Şiirler duygudur gönül dostluğu
Serbestle heceyle iz var hicivde
Şairler yazarlar gönül musluğu

Ayırt edemedim dostla düşmanı
Kime inanayım, şaşıyor insan
Ahde vefasızın yok ki pişmanı
Menfaat peşinden koşuyor insan

Biz eskiden mutluyduk, şimdi kan ağlar olduk
Lanet olsun bin lanet, masum halkı üzene.
Bir deliye ram olup, şimdi yan ağlar olduk
İsyanım var isyanım, böyle kahpe düzene.

İzah edilmesi en güç insanmış
İnsanı izaha az geldi mârif
Gördüm insancıklar üç maymun imiş
Kıssadan hissemde az geldi tarif

İZ/MİR'İM
(19 Mayıs 1919 anısına)

Dokuz eylül sabahı,topladı efe'leri,
Alev alev yanıyor, bakın dedi İzmir'im,
"Ordular ilk hedefin, Akdenizdir ileri"

KÂBUS

Dedim bağla sevgili, ince yerden kopanı,
Dedi sağlam olur da, düğüm ele takılır.
Dedim affetmez misin, aşkta hata yapanı?
Dedi ki nazarımda, böyle sevda yıkılır.

KADER


Ne zaman güneşe yüzümü dönsem arkamda sen varsın
ve ne zaman sırt çevirdiysem şemse
aniden önüme geçtin

KADERİM SENSİN

Şiir yap diyorsun, sevdamı bana,
Ay yüzlü cânânım, didârım sensin.
Sığmadı kağıda, yazdım da sana,

KADIN (2)

Sen arş’da mı doğdun, bir şafak vakdi?
Zemzemle mi yundun, melek misin sen?
Göklerden mi ağdın, nur şafak vakdi?
Yeryüzüne kondun, melek misin sen?

KADIN

Bilmem seni nasıl, nasıl anlatsam?
Sen hangi lisana, sığarsın kadın?
Yeryüzüne nesil, nesil dinletsem,
Anca asumana sığarsın kadın,