Erdem Gümüş 2 Şiirleri - Şair Erdem Gümüş 2

ESERİN İŞTE


Bana sevgiyi anlat barış döktür kaleme
Sam yelinden dem vurma zaten iklimim bozuk
Burç eğriyse düzü var, bayrak diktir kaleme

Kâh-ı âsumanda, kâh-ı mehtapta,
Rahşân-ı suzansın, oy nazlı cânân.
Bazen şems batımı, bazen sabahta,
Sen aşka ezansın, hây hazlı cânân.

Öyle bir vecd ile, sevdim ki seni,

Ey İnsanoğlu (2)


Bu bir nasihattır ey insanoğlu,
Oku da ister tut, istersen tutma.

EY İNSANOĞLU

Ayırma insanı, gel kutup kutup,
Kardeş ayrı ayrı, kale mi tutsun?
Eline ne geçer, halka kin katıp,
İnsanlar iblisten, bela mı tutsun?

Sevgiler ısıtır, nefret soğutur,
Tebessüm insanın, kendi içinde.
Bil, öfkenin seli, seni dağıtır.
Af arkın ters akar, bendi içinde.

EYLÜL MÜ ÇARPTI


Nasıl yaprak döktük durup dururken,
Sararıp savrulduk, eylül mü çarptı?
Mavi hayalleri kurup dururken,

FASIL



Gün gecenin koynuna girerken usul usul,
Gözlerim güneş alsın o kahve gözlerinden.

FELEK

Yeter gayrı yeter, çökme üstüme,
Kırıldı kanadım, yaralıyım ben,
Bilmem felek senin, bana kastın ne?
Uçmayı sınadım, yaralıyım ben.

FİGAN (2)


Şu yalan dünyaya, geldim geleli,
Beyhude dolanıp, seyip gezmedim,
Vicdanı dinledim, oldum olalı,

FİGAN 3



Ben senin neyinim, gurban olduğum?
Sen benim kül olup, islendiğimsin.