Lafta değildir erdem, bil ki davranıştadır,
Onun için âlemde yarış muttasıl sürer.
Yaşama savaşında, insan arayıştadır,
İrfana denk düşen şey, ancak vermekle ürer.
Böyle akar evrende kemâle doğru ahenk,
Faydasız ilimlerden sığınılır Allah'a.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Karakter zerresi içinde 'erdem' yoksa ne yapsın kişi. Ancak böyle bağıra-çağıra varlığını hissettirmeye çalışır.., halkın, çalınıp-çırpılandan arta kalan parasıyla sürdürdüğü saltanata yaptırdığı sarayla taç takar...
Kaleminize sağlık, anlamlı çalışmanızı kutluyorum sayın Enver Özçağlayan....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta