Sen kristalleştiren kiş iken,
Ben meyvelerimle yazdım.
Sen sislerinle puslandırıken gözleri,
Ben kainatı gösteren ayazdım.
Sen ruhları bedenlere düşman ederken,
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
cok guzel bır sıır cok begendım ellerınıze ve yuregınıze saglık
*ben* diyenin neler olması gerektiğini ne güzel işlemişsiniz... gönlünüze sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta