tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Gönlümün pınarının yerini,
Keşfettiğim çok eski...
Fışkıran kaynağının derini,
Ulaştığım çok eski...
Çağladı zaman-zaman;
Şimdi yine çağlıyor...
Kimi yufka, kimi yaman;
Ara sıra ağlıyor...
Asık suratlı olmadı asla yüzüm,
Gülmeyi,güldürmeyi,latifeyi,şakayı;
Severek kullandı mizacım, şendir özüm...
Sınırda kalmaya çalıştı, aklım aşmadı sahayı...
İyiliklerimdir ki, korumuştur beladan...
İmanımdır ki, çekip aldı inkardan...
Bi ...
