Bizim el tipiydi borandı kardı
Gölede gizli bir kahraman vardı.
Adı erdal mahlası poyraz ruzgardı.
Felek onu en verimli çağında beyaz kefene sardı.
Ufku açık ileriyi görürdü.
Dostuna dost idi canın verirdi.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta