Erciyes’te kar diyorum, bu akşam
Benim kadar terk edilmiş değildir..
Karanlığa yar diyerek sarılmış
Ümitleri benimkinden yeşildir...
Niçin olmasın ki? ! .. çiçeğin kanı
Erciyes’in doruğundan süzülür..
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Ahmet Ağabey,
Meftun olduğum şiirlerinden birisi 'Erciyes ve Ben' bu duyguları ancak yaşayanlar bilebilir.Sen de biliyorsun ki o dönem yara ayrıcak zaman da yoktu. Ama gönül işte bu insan ümitlerinin çalınması dahi erciyesin soğukluğunda ve karanlığında insanı ancak içe seslenen dokunaklı mısralarla anlatılabilirdi.
Allah yar ve yardımcın olsun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta