Erciyes’te kar diyorum, bu akşam
Benim kadar terk edilmiş değildir..
Karanlığa yar diyerek sarılmış
Ümitleri benimkinden yeşildir...
Niçin olmasın ki? ! .. çiçeğin kanı
Erciyes’in doruğundan süzülür..
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Ahmet Ağabey,
Meftun olduğum şiirlerinden birisi 'Erciyes ve Ben' bu duyguları ancak yaşayanlar bilebilir.Sen de biliyorsun ki o dönem yara ayrıcak zaman da yoktu. Ama gönül işte bu insan ümitlerinin çalınması dahi erciyesin soğukluğunda ve karanlığında insanı ancak içe seslenen dokunaklı mısralarla anlatılabilirdi.
Allah yar ve yardımcın olsun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta