Dışın dört mevsimde kar için kaynayan volkan.
Sakın püskürtme lavın hep böyle kal Erciyes
Başın buluta değer heybetin olur kalkan
Tanrım nasıl yaratmış hayranın kul Erciyes
Bak kıratım şahlanır ben üstünde coşarım
Atarım dizginleri sana doğru koşarım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta