Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Seni soruyorum ben : Güneşin değmediği;
Kardelenlerin boynu bükük hiç görmediği,
Köpük köpük çalkanan, kimsenin bilmediği,
Devasa dalgalardan, arıyorum izini.

Fırtınanın ortalığı kasıp kavurduğu;

Sessizce çekiliverdi bu hayattan
Eseriyle tekbaşına kalmak istedi
Mazidekiler memnundu yerinden
Rüyaları renkliydi mutluluktan
Aşk mutluysak mutlu o zaman

Şiiri bıraktım, seni okuduktan sonra
Gizli bir replik olarak kalmak istiyorum
Sahne gerisinde kendi küçük dünyamda
Bu kumpanya nerde, nasıl biter bilmiyorum

İçimdeki hasedi derdest edip atarım

Sen değişirken ben seyre dalmışım,
En acılı miladım oldun derken,
Meğer ben ne kadar sabırlıymışım?
Rüyalarıma sorgusuz girerken .

Aşk yüreğimde dumur dumur yaşla,

Ben bu hayatın nesine kanayım
Aşksız yapayalnız
Türkülerimi kimin için tutayım
Herkes kendi dünyasında
Sevmişsin sevmemişsin kimin umurumda
Gözyaşların sel olmuş

Yılları sığdıramadım ,akan;
Gözyaşlarımla ,sel oldu gitti.
Dur diyemem, diyemedim !
Hicran yarası olupbitti...

Oldubittilerle geçt,i ahir ömrüm;

Her şey zorunluluktan doğar dert ise derman
Şiir ise dinginlikten vuslat aşkı sevdaysa
Hep zıttına meyleder kavram olarak zaman
Varlık ise yokluk aşksa ayrılık denen yasa

Çaresiz insan gider gelir zıt kutuplarda

Ölüm, ben de bir heyecan
Servi gölgesinde hüzün
Işığını yansıtmayan
Zamanın dışında bir dün

Sonsuz ötesi gerçeğim

Hiç yalvarma sakın boşu boşuna
Aşkın miadı bulmuşsa ne çare
Nedametin bini bir para
Düşmesin sabret gonül el diline
Aradan yıllar geçse de baki kalsa
Nazlı yarin kına olsa eline

Yıllara meydan okudum
Yaşanmış ve yaşanmamış
Ne ummuştum neler buldum
Beyhude ömür doldurdum

Oysa hayallerim vardı