Yorgancılar camekanında dikerdi iş yerinin,
İçine neyi koyacaksa üzerine döşenirdi şiltenin,
Sonra bir tuhaf dürme ile içine düzlenirdi istenenin,
En zarifinden nakışlarla bezenirdi üzerileri yüzlerinin.
Gönül erbabının da, işi de bu minval üzre yüreğinin,
Ne sunacaksa, hallaç misali inanır vuruşuna değneğinin,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta